Schokkend rapport toont aan: lastendruk stijgt naar 50 procent

Het rapport beschrijft de toenemende stapeling van lasten in de verblijfsrecreatie. De verblijfsrecreatie heeft te maken met een nieuwe stap in de belasting- en lastendruk. De meest zichtbare wijziging is de verhoging van het btw-tarief op logies van 9% naar 21%. Deze verhoging geldt onder meer voor hotels, vakantiewoningen, gemeubileerde accommodaties en andere vormen van kort verblijf. Kampeerplaatsen waar gasten hun eigen tent, caravan of camper plaatsen, blijven onder het verlaagde tarief van 9% vallen. Daardoor ontstaat binnen de verblijfsrecreatie niet alleen een duidelijker verschil tussen kamperen en verhuur van accommodaties, maar ook ten opzichte van concurrerende accommodaties in het nabije buitenland.

Ook buiten de btw nemen lasten toe. De belasting op leidingwater is voor grote verbruikers fors aangescherpt doordat het heffingsplafond in 2026 is verhoogd van 300 m³ naar 50.000 m³ per WOZ-object. Daarnaast blijven lokale lasten, zoals toeristenbelasting, ozb, rioolheffing en waterschapslasten, van belang. De lastendruk wordt daarbij niet alleen bepaald door tarieven. Ook de grondslag verandert. Denk aan hogere WOZ-waarden, meer waterverbruik, het aantal aansluitingen of objecten en het aantal vervuilingseenheden.

Belangrijkste uitkomsten
De analyse laat zien dat de lastenontwikkeling in 2026 vooral wordt gedreven door drie factoren.

• Ten eerste stijgt de btw op veel vormen van logies naar 21%.
• Ten tweede neemt de belasting op leidingwater sterk toe voor bedrijven met een hoog waterverbruik.
• Ten derde lopen de totale gemeentelijke en waterschapslasten verder op, waarbij lokale verschillen groot zijn. Deze toename van lasten wordt niet alleen veroorzaakt door hogere tarieven, maar ook door sommige grondslagen voor belastingheffing die zijn veranderd en/of sterk zijn gestegen, zoals een hogere WOZ en hogere lonen

Zonder doorberekening aan gasten zou de lastendruk sterk op het bedrijfsresultaat drukken. Doorberekening ligt daarom voor veel ondernemers voor de hand, maar heeft ook een keerzijde. Hogere prijzen kunnen de vraag remmen, zeker bij vakantieparken en andere accommodaties waarop het nieuwe btw-tarief van toepassing is. Dat risico is extra relevant in grensregio’s, waar buitenlandse aanbieders vaak met lagere btw-tarieven werken.
De eerste cijfers over 2026 wijzen op een gemengd marktbeeld. Campings houden landelijk redelijk stand, terwijl het aantal overnachtingen op vakantieparken in de eerste helft van 2026 licht daalt. Deze cijfers bewijzen geen oorzakelijk verband met de btw-verhoging. Wel passen ze bij het risico dat hogere consumentenprijzen de vraag naar vakantiewoningen kunnen drukken.

Gevolgen voor ondernemers
Voor ondernemers ontstaat een duidelijke spanning. Als zij hogere lasten niet doorberekenen, dalen de marges en neemt de ruimte voor investeringen af. Als zij de lasten wel doorberekenen, stijgt de prijs voor de gast. Dat kan gevolgen hebben voor boekingen, bezetting en concurrentiepositie. De impact verschilt per bedrijfstype. Campings worden anders geraakt dan vakantieparken, en bedrijven met veel waterverbruik of een hoge WOZ-waarde worden sterker geraakt door heffingen die aan deze grondslagen zijn gekoppeld.

De kern is dat de lastendruk in 2026 niet als één losse belastingmaatregel moet worden gezien. Het gaat om een stapeling van btw, belasting op leidingwater, lokale lasten, waterschapslasten en andere verplichtingen. Die stapeling raakt direct aan de exploitatie van verblijfsrecreatiebedrijven.
Ze beperkt de financiële ruimte voor vernieuwing, verduurzaming en kwaliteitsverbetering, juist in een sector waar gasten steeds hogere eisen stellen aan kwaliteit en de internationale concurrentie sterk blijft. De kern is daarom eenvoudig: de rek raakt eruit. De stapeling van lasten kan niet onbeperkt doorgaan zonder gevolgen voor investeringen, aanbod en uiteindelijk de vitaliteit van de sector.

Lees hier ons dossier lastendruk en het rapport van Ginder.